Արմինֆո. Հակակոռուպցիոն դատարանի որոշմամբ «Արարարատ ցեմենտ» ձեռնարկությունը փոխանցվել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարմանը՝ ի դեմս ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության: Այս մասին իր Ֆեյսբուքյան էջում գրել է էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը:
Այս կապակցությամբ նա հայտարարել է, որ մինչև ամսվա վերջ սահմանված կարգով կնշանակվի ընկերության կառավարիչ:
«Մինչ այդ, ես կոչ եմ անում ընկերության բոլոր աշխատակիցներին բարեխղճորեն և պատասխանատու կերպով կատարել իրենց ծառայողական պարտականությունները, որպեսզի ապագայում չառաջանան աշխատանքից ազատման կամ վարչական կամ քրեական պատասխանատվության օրենքով նախատեսված հիմքեր», - նշել է նախարարը:
Հիշեցնենք, որ հուլիսի 6-ին իրավապահ մարմինների աշխատակիցները խուզարկություններ են իրականացրել կուսակցության առաջնորդ Գարիկ Ծառուկյանի տանը, ինչպես նաև ավելի քան 70 հասցեներում, այդ թվում՝ «Մուլտի Գրուպ» կոնցեռնի կազմում գտնվող ընկերությունների հասցեներում: Հետաքննության ավարտից հետո Ծառուկյանը կալանավորվել և տեղափոխվել է Հայաստանի քննչական կոմիտե: Նրան մեղադրանք է առաջադրվել առանձնապես խոշոր չափերի խարդախության և փողերի լվացման ենթադրյալ դեպքերի համար: Նույն օրը դատարանը Ծառուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել է երկու ամսով նախնական կալանք: Ծառուկյանը հերքում է մեղադրանքները՝ նշելով, որ իրավիճակը քաղաքական դրդապատճառներով պայմանավորված ճնշում է իշխող իշխանությունների կողմից։ Իրավապահ մարմինների քննչական գործողություններից հետո գործարանները, այդ թվում՝ «Արարարատ Ցեմենտ»-ը, կնքվել են։ Գործարանի աշխատակիցները հուլիսի 6-ից 10-ը բողոքի ցույցեր են անցկացրել՝ պահանջելով աշխատանքների վերսկսում։ Հուլիսի 10-ին գործարան է ժամանել էկոնոմիկայի փոխնախարար Էդգար Զաքարյանը։ Ընկերության ղեկավարության հետ բանակցություններից հետո նա լրագրողներին ասել է, որ գործարանը կվերսկսի աշխատանքները հաջորդ օրը, և Էկոնոմիկայի նախարարությունը պատրաստ է օգնել արտադրության ընթացքում առաջացող ցանկացած հնարավոր խնդրի լուծման հարցում։
Նշենք նաև, որ Ծառուկյանին պատկանող կամ նրան կապված ձեռնարկությունների այլ աշխատակիցներ, այդ թվում՝ «ՄուլտիՍթոուն»-ը, «Երևանի արարատ կոնյակի, գինու և օղու գործարանը» և այլն, նույնպես բողոքի ցույցեր են անցկացնում՝ պահանջելով աշխատանքի իրավունք։ Սակայն բոլոր փորձերը մնում են ապարդյուն. գործարանները շարունակում են մնալ անգործության մատնված՝ վնասելով ոչ միայն երկրի տնտեսությանը, այլև լուրջ սոցիալ-տնտեսական խնդիրներ ստեղծելով մի քանի հազար քաղաքացիների համար։
